Dit was de boodschap van theatermaker Pythia Winia.
Zij gaf op vrijdag 19 september in een overvolle zaal in Theater de Veste de voorstelling Oploskoffie. Met deze voorstelling staan we even stil bij Wereld Alzheimer Dag.
Zij opende het gesprek over dementie en laat je aan de hand van herkenbare, ontroerende en grappige situaties stilstaan bij vergeten, verzorgen, loslaten en vasthouden. Veel mensen werden geraakt door het stukje herkenbaarheid (en erkenning) in hun naaste omgeving. Maak de moeilijke onderwerpen bespreekbaar. Het verhaal wat zij beschrijft is autobiografisch.
Aan het eind van de voorstelling was er nog gelegenheid tot vragen stellen en ervaringen met elkaar delen.
Tips die Pythia de mantelzorgers nog wil meegeven, zijn:
- Samen fotoboeken bekijken,
- samen muziek luisteren en meezingen,
- stel tijdig een herinneringstestament op!
Na de voorstelling kon men nog een bezoek brengen aan de informatiemarkt waar men in gesprek kan gaan met professionals in dementiezorg.
De voorstelling werd afgesloten met een mooi lied van Wende Snijders met de titel: Adem Uit. (zie tekst hieronder). Vervolgens kon men nog een bezoek brengen aan de informatiemarkt waar men in gesprek kon gaan met professionals in dementiezorg.
====================================================
SONGTEKST: ADEM UIT
Je ogen schieten door de ruimte, in elke hoek een groot gevaar
Ieder woord een donker teken, elk geluid een valse snaar
En alles wat maar terug kijkt is een kleine stille poging je ziel te breken.
Ik zie je schuilen in je zinnen, ik zie de kaarten in je mouw
Je lacht als kogels naar de vijand, je praat als vogels in paniek
Maar als je handen de mijne raken, voel ik een verborgen strak verdriet.
Maak je buik zacht…. Adem uit lief.
Haal de messen uit je zakken, haal de spijkers uit je schouders.
Kom hier, dan steel ik al je tranen.
Ik vang ze op en blaas je droog.
Die warme wind over je lichaam maakt je wangen roze-rood
Je hoeft niet meer te vechten, ’t is afgelopen het is klaar
Alle wolken zijn verdreven, alle wolven zijn naar huis.
Je hoeft niets meer te vragen.
Het is veilig, geloof me maar…
Kom leg je hoofd hier in mijn handen
tot je niet meer liegen kan
tot je langzaam kwetsbaar bent
en niet meer bang
Kom leg je hoofd hier in mijn handen
tot je niet meer denken wil
Tot je langzaam… langzaam…. langzaam
echt verloren bent en stil.
Maak je buik zacht
Adem uit lief
Adem uit